Blog

Afgelopen november ben ik op uitnodiging van Herman Hendricks naar Kilangala afgereisd om daar aanwezig te zijn bij de opening van de Ineke Alberda `schule` (school) .Toen ik de school voor het eerst zag was ik onder de indruk van de aandacht en de netheid die het uitstraalde. Alles zag er mooi en verzorgt uit. Maar dat is alleen de buitenkant, wat ik vooral indrukwekkend vond was het enthousiasme van de kinderen zelf, om naar de school te komen. 1,5 a 2 uur voordat de school begon, stonden er al kinderen te wachten. En sommige kinderen lopen elke dag 2 uur heen en terug om naar school te kunnen komen.  De school is een hele verbetering voor Kilangala en omgeving

Ook de leraren leken heel bekwaam en kwamen erg zorgzaam over. Zo zag ik op een ochtend twee albino kinderen zonder hun pet aankomen bij de school. Waarop de leraar direct actie ondernam om petten voor hen te regelen om ze zo te beschermen tegen de zon.  

De dag zelf van het feest was tot in de puntjes voorbereid en verzorgt. De kinderen hadden allemaal dansjes en liedjes ingestudeerd. Erg indrukwekkend en een verrijking voor mezelf om meegemaakt te hebben. Iets wat ik mijn leven niet zal vergeten. 

Gereke van Hielkema

Het is 13 november 2019. Het gonst van de bedrijvigheid in Kilangala. Vandaag is de dag dat de school overgedragen wordt aan de overheid.

14 jaar is er gewerkt aan het ontwikkelen van een lagere school in het dorp met huizen voor de leerkrachten en ook de opleiding tot leraar is in sommige gevallen gesponsord. De dagen ervoor wordt er ook hard gewerkt aan de voorbereidingen van het grote feest.

9 jaar geleden was ik ook in Kilangala om daar 3 maanden als vrijwilliger de (toen nog) 4 leraren van de kleuterschool te ondersteunen en deel te nemen aan alles wat zich afspeelt in dagelijkse leven in Kilangala. Een belevenis om nooit meer te vergeten. En nu na 9 jaar weer terug. En wat is er veel , ten goede, veranderd. Het dorp is meer ontsloten van de buitenwereld door de asfaltering van de hoofdweg. Wat een vooruitgang! En er is elektriciteit, ook een hele aanwinst.

De grootste verandering is toch de school. Waren er toen nog 3 lokalen nu staat er een volledige lagere school , een prachtig speelterrein met speeltoestellen. Alle klassen hebben meubilair. Op steenworp afstand zijn huizen gebouwd voor de leraren en hun gezinnen.

En nu is het moment daar; de school is klaar en op Ineke Alberda haar verjaardag, wordt de school overgedragen aan de overheid. Een emotioneel moment. We worden opgehaald door alle leerlingen die ons toezingen, er zijn toespraken, dansgroepen, onthulling van de plaquette en natuurlijk heerlijk eten voor alle 800(!) mensen. Kortom; feest!!

Ik kijk terug op een mooi feest maar ik heb ook zeker weer genoten van de bewoners van Kilangala en met alles wat hen bezig houdt. Mooie spontane ontmoetingen, de rust maar ook de kalme moed om dingen te bereiken. 

Nelleke Nieuwenhuis

Mijn goede vriend Herman Hendricks vroeg me ergens in mei om weer mee te gaan naar Tanzania. In 2016 waren we daar ook samen en dat was een rijke ervaring die tot op de dag van vandaag doorwerkt. Daar wilde ik wel meer van. En ik bemerkte een aarzeling. Wat ging ik daar dan doen? Wat is mijn betekenis daar? Toen ik daar met Herman over sprak, bracht hij het element ‘getuige zijn’ in. Dat heeft mij het kleine zetje gegeven om in het vliegtuig te stappen met het voltallig bestuur van Stichting ProTanZ.

Het werd een geweldig weerzien met dat prachtige land en met de prachtige mensen in Kilangala. En de veranderingen waren in mijn beleving groot. Er was iets met de lichtheid. Niet alleen door de elektriciteit die daar nu – met wat uitval af en toe – is.

De uitgebreide schoolgebouwen die daar nu – goed in de verf  – staan, de huizen voor de onderwijzers, de met handkracht aangelegde terrassen en speelvelden met speeltoestellen en doelen, de nieuwe schoolpoort van de Ineke Albada school. Dit alles zat in mijn beleving ook in de mensen. Trots dat dit allemaal bereikt is. Dat er een basis ligt waarop voortgebouwd en geschoold kan worden.

Licht. 

Reken er maar op dat dit gevierd is na dagen van voorbereiding. De mannen hebben koeien geslacht. De vrouwen bereidden daarmee een overvloedig feestmaal voor honderden kinderen en genodigden. Onder een speciaal voor de gelegenheid opgericht overdekt podium onder de felle zon vond de officiële overdracht plaats van de Ineke Alberda school aan de overheid voor een groot publiek. Dans en zanggroepen trokken daarna voorbij. met geweldige, vaak door slagwerk begeleidde optredens. Uitreiking van diploma’s.

Eten, drinken, dansen. Om nooit meer te vergeten.

In mijn beleving beweegt de school en alles wat daar bij hoort nu meer van een project van bouwen naar proces van afstand, verbinding en vertrouwen. 

Herman, geweldig dat ik getuige mocht zijn.

Herman Pasveer